Dag 5 - Wurzburg - Breda / Epiloog

Na een reis met majestueuze bergen, magnifieke vergezichten, rustige glooiende heuvels en speelse bochten ben ik nu weer thuis. En zoals zovaak:  het mooiste van een reis is thuiskomen.

De thuisreis start van Würzburg en zal via de Spessart en het Taunus 'gebergte' verlopen. En daarna als een speer naar huis.

Ik merk dat 5 dagen op de motor en ca 2300km me niet in de koude kleren gaan zitten.

Zeker in de Spessart volgt een bocht de andere op, als een parel de ander volgt aan een lange ketting die in fraaie kronkels op een tafel ligt.Mijn armen zijn moe en na 1,5u ben ik aan mijn 2e pauze toe. Lekker kopje koffie midden in een dorp met een ouderwetse bakker.

Het gaat verder. Ik pak voor een versnelde trip een stuk A3; ook gemakkelijker voor mijn armen. Daarna de betere heuvels, bijna bergen, van de Taunus.

Ook hier weer een vuurwerk van bochten , vergezichten en glooiende dalen. Je zou eraan (ver)gewend kunnen raken.

Naast de al vermoeide armen komt er nu een 'medium rare done' gevoel in mijn derrière bij. Zo is het wel genoeg. Pauze nemen, route stoppen. Nieuw doel 'thuis' knop op de GPS en blazen maar. De resterende reis via A3 en A1 is snel maar saai. Op een klein 'akkefietje'  bij Venlo na, politie langs de weg. Ik hoop dat ze me niet hebben "gezien". 

Enkele kanttekeningen :

- het aloude adagio 'travel light' is ook voor motor tochten zeer wel geldig. 

• Ik had een tanktas voor de los prul en een 25 liter rol voor achterop. 
• Oude t-shirts , sokken , ondergoed etc. meegenomen. Na gebruik weggooien. (Scheelt vooral na thuiskomst wassen).
• Een jeans is voor 5 dagen.
• Een warme trui of vest is meer dan voldoende. 

- Enkele essentiële zaken zoals 

• EHBO kit (in sommige landen verplicht), ziektekostenverzekeringskaart EU versie. 
• Voldoende cash (je komt meer dan genoeg plekken tegen tijdens dit soort tochten waar men niet is ingesteld op elektronisch betalen). 
• Reserve lampjes en een klein sleutel-setje. 
• Zekeringen
• Extra spin voor als het nodig is. 
• Plastic voor afval 
• WC papier (inderdaad in een bos is vaak geen toiletaire voorziening)
• Tank eerder. Zeker op het platte land is niet altijd een benzinestation in de buurt (en zeker op zondag in Frankrijk!)
• Boek je eerste overnachtingen ruim van te voren, zeker in het hoofdseizoen of dreigend mooi weer zijn hotelkamers sneller weg dan je denkt.

- Merk de signalen van je lichaam op. Zeer zeker tijdens motorrijden is dit zeer van belang.

• Maak liever een pauze meer dan 1 minder. Het geeft je tevens de mogelijkheid om je omgeving beter in je op te nemen. 
• Zorg ervoor voldoende te drinken; zeker bij zeer warm weer (maximum temperatuur tijdens mijn rit 41 graden in de schaduw)
• Zorg ervoor dat je voldoende mineralen opneemt. Als je van bier houdt is dat geen probleem. Na de rit een of twee biertjes en alles is ok. Ik adviseer anderen zouttabletten mee te nemen.

Momenteel denk ik alweer na over de tocht in 2015. Een grote kanshebber : de Dolomiten!

Zoiets bijvoorbeeld:

Dag 4 - nabrander

Wat me het meest van een dergelijke reis bijbijft (naast de prachtige ritten) is het contact met' total strangers' Contact leggen is zo simpel als een lach of een 'wat is het warm'.
And of you go.

De gesprekken zijn meestal triviaal, Het contact is er niet minder leuk om.
Als voorbeeld: op de weg van Villach naar Wurzburg stop ik om te tanken. Kort na mij komt een andere motorrijder. Hij stopt bij mijn motor en stapt af, doet zijn helm af en probeert een leren jas uit te trekken. Door de warmte is de man behoorlijk aan het zweten en de ,normaliter, eenvoudige handeling lijkt geen schijn van kans te maken.

Ik stap op en help 'een handje'. En zo raak je aan de praat. Een 30-er uit Croatie, al 15 jaar wonende in Zwitserland, nieuwe BMW motor, vrouw geen kinderen, verdiend niet slecht, elk jaar een paar dagen voor zichzelf etc. Daarbij is er weinig of geen inhoudelijke reactie nodig om een dergelijk gesprek te voeren. Dat gaat als vanzelf.

Echt leuk!

En onderstaand plaatje schijnt echt te zijn, als je even van de effecten afziet. Het is de Obersee in Bayern.
Jammer genoeg liep mijn planning anders. Wellicht iets voor een andere keer.

Dag 4 - Van Villach naar Wurzburg / Wat te doen?

De weersverwachting voor de regio Vilach ziet er niet best uit; zwaar onweer en sterke windvlagen. Ik kan naar het oosten - bijv Landeck - rijden en zo de buien omrijden. Of naar het noorden en zo het zwaar weer vermijden.

Uiteindeljk is het simpel. Het noorden: dat is meteen de start voor de weg naar huis. Ik rij naar Würzburg; een zeer oude stad. Voor meer info zie wikipedia http://en.wikipedia.org/wiki/Würzburg De reis is ca 600km lang.
Het grootste deel gaat via de 'Autobahn'. Geen leuk vooruitzicht maar het mot maar. Ik heb me voorgenomen de laatste 200km van deze reis binnendoor te gaan.
Zo is een land op zijn mooist. Voordat men in Oostenrijk een autoweg mag gebruiken, behoor je ervoor te betalen. Let wel dat is geen tol. Het is een zogenaamde vignette.
Normaliter bij de meeste tankstations en sigarenzaakjes (echt waar) te koop. Maar niet voor mij. Ik start om 7:30u en probeer het korst bijzijnde tankstation: Tut mir leid , versuchens beim Kollegen von der Shell. We gaan (nog) vrolijk op weg. Bij de Shell eenzelfde soort antwoord (maar dan de AGIP).

Na 3 tankstations houd ik het voor gezien. Ik houd een oudere heer aan (ook daar te zien) en vraag vriendelijk zijn hulp. Hij legt me dan uit dat je 'die Vignette auch beim Sigarren Heini' kunt krijgen (hij zij iets anders maar dat kon ik niet als Duits hier invullen).

De volgende sigarenboer (daar kun je ook koffie, kranten, loten, bier, melk etc kopen) is slechts 100m verder. De oudere heer heeft gelijk. Een 10 daags vignet (alleen vandaag nodig) gekocht en op naar de A10.
Jammer genoeg heb ik geen foto's kunnen maken (iets te gevaarlijk met 120km/h of meer). Ik ben zo vrij en 'gebruik enkele foto's van internet' (gezocht via google Bilder A10 Oestenreich).

Zo verder rijdens doemt zomaar een burcht aan linker kant - hoog in het aangezicht - op. Een machtige aanblijk en ik kan me zomaar voorstellen wat deze burcht in de middeleeuwen heeft betekent. Ook hier zelf geen foto gemaakt maar op de website van deze burcht http://www.burgen.de/oesterreich/hohenwerfen/ is hetzelfde beeld te vinden.

De A10 tussen Villach en de Duitse grens is bezaaid met tunnels; klein en groot, donker en licht , lang en kort. Een ding hebben de Oostenrijkers meesterlijk voor elkaar. Het tempo in een tunnelbuis is maximaal 100. Hoe zorgt men ervoor dat dit tempo niet wordt overschreden? Er worden eigen vrachtauto's ingzet. Deze rijdens de maximale snelheid en laten niemand passeren.

 De rest van deze reis tot aan de afslag voor de reis binnendoor naar Wurzburg is met een woord te beschrijven : saai! Na het mooie Oostenrijk is het vlakke land op weg naar Munchen zeer vlak en bezaaid met 'Baustellen'. Minimaal 20 van die krengen op de resterende 200km. Afzien bij een hitte van 35 graden (celsius).

Ca 150km voor Wurzburg ga ik van de Autobahn af. Het begint saai te worden maar het is weer (ook) prachtig.

De regio leeft voor een deel van de wijnbouw. Vanavond zal ik de kwaliteit testen :-)
Ook in deze regio staan talloze oudere huizen te vervallen. Sommigen zijn de tweede helft van de 18e eeuw. Het lijkt niet anders te kunnen!

Ik kom aan in het geboekte hotel. Het is een standaard hotel met niet veel fantasie. Wel een goed bed en de douche is schoon. Meer heb ik niet nodig. Morgen is de laatste dag. Dan gaat de route van Wurzburg naar het westen.

Dag 3 - van Kochel am See naar Villach

Zo heb je een goed hotel en zo valt het zwaar tegen. Later hierover meer.
Ik vertrek om 8:00u vanuit Köchel am See. Ik wil het laatste deel van de Deutsche Alpenstrasse rijden.
De eerste 10km is alles zoals het hoort te zijn; mooie vergezichten met in de verte de Alpen.




Dan wordt ik de de richting Salzburg gestuurd en ik denk nog: "de GPS is van slag". Uiteindelijk rijd ik op de grote weg. Dat is zeker niet de bedoeling. Ik pak de volgende afrit en probeer een gehele reset. De GPS is weer als nieuw. Dwz alle voorgeprogrammeerde reizen zijn ook weg.

Dan maar improviseren. Ik laat de Alpenstrasse voor wat ze is en vul Villach in. Voorkeuren instellen op geen tolwegen, geen autoweg en start. Wat volgt is weer top motor-dream-land.

Tegen de middag stop aan de rand van de B100. Een zeer klein café met een paar tafeltjes en oergezellig.

Ik kijk op de kaart voor het volgende deel van de route. Mij valt op dat er een deel recht over de berg gaat. Ik kijk in het roadbook (een overzicht van de wegen , de op- en afritten etc (Let op de etc). Er staan dan ook autotreinen. En jawel. Ik kom bij de autotrein van Garstein naar Villach. Kost €17 maar het scheelt bijna 120km. Eerst denk ik nog , dat is duur maar als je rekent 6 liter benzine minder en 1,5u bespaart.
Reistijd met de trein 10 minuten.
Aan de 'andere kant' is dan weer de 'picture perfect winkel' open .

Vanaf hier is het nog 1u naar Villach.
Onderweg valt me , net als 2011, het grote aantal verlaten boerderijen op. Eigenlijk triest!!

Aangekomen bij het geboekte hotel , krijg ik een vreemd gevoel. De kamer blijkt niet te zijn wat ik/men ervan verwacht. Gelukkig zijn er voldoende alternatieven in een stad als Villach.
Een paar km verder is nog een kamer vrij.
En wat kan ik zeggen. Groot, schoon en het hotel is net gerenoveerd. Lucky me or not? En dan hoor ik op het nieuws de weersverwachting voor deze regio. Dat is geen goed nieuws. Welke richting kies ik morgen om de rest van de week nog tourplezier te hebben.

Morgen meer

Dag 2 - Rippoldsau naar Köchel am See

De Schwarzwald lijkt wel een 'tot weer-ziens' te willen zeggen. Weer een prachtig stuk tot de A81. Met glooiende bochten gelijk een rustig voortvloeiende rivier.



In de tussentijd kom ik nog langs de Schwarzwald Klinik (in de jaren 80 een uitermate populaire serie op de Duitse TV)
Het landschap en de wegen zijn prachtig.

De reis naar het startpunt van de Duitse Alpenstraße gaat via Lindau. Een prachtig stad met een klein eilandje vol charme. Uiteraard in dit Pinksterweekend zeer druk bezocht. Iets dat in de rest van de Duitse Alpen ook zo is. Dat had ik kunnen bevroeden.

Vóór Lindau stop ik voor 'Kaffee und Kuchen' in Birnau. Een genot en niet alleen vanwege de mooie barokke kerk



Van Lindau gaat het de Alpen in.
Een mooie start is een soort kurkedraaier weg naar de eerste 1000m hoogte.



Een soort gewend raken aan wat er gaat komen. Als je dat hebt 'gehaald' wacht je dit soort panorama's



Na dit mooie landschap veranderd het beeld op een aparte wijze.




Het wordt meer en meer een Alpen gebied. Na de nodige kilometers kom ik in het gebied waar Ludwig zijn fantasieën heeft kunnen 'botvieren': Schwanau.
Schloß Neuschwanstein. Ik ben er een paar jaar geleden met mijn lieve vrouw geweest en vind een foto van veraf :-) voldoende.




Nog 60km te gaan. De temperatuur is in de buurt van 35 graden. En dat is eigenlijk niet meer leuk. Zeker als er weinig wind is.

Ik maak een korte pauze aan een of andere 'See' en geniet van de amberkleurig van het water. In de verte dreigt regen. Maar dat is gelukkig nog ver weg. Dit korte verpozen zorgt voor de broodnodige verkoeling.


Uiteindelijk kom ik aan bij mijn volgende hotel; NB een verbouwd klooster.
Mijn kamer is blijkbaar een voormalige 'cel' van een van de kloosterbroeders.
2,50 breed en 6 lang. Een apart gevoel bekruipt je als je dat weet.



Maar het bed is goed en het 'Weizen' is in de hitte aangenaam.

Morgen op naar Villach.

Dag 1 - Breda naar Rippoldsau

Vandaag - 8/6 -heb ca 600km voor de boeg.
Ik vertrek tegen 6:30 om het autoverkeer van de Pinksteren op de Autobahn voor te zijn. En zo ga ik op weg.




De eerste 300km zijn snel afgespoeld. De reis begint in de buurt van Cochem.


Vandaar ga het naar Rippoldsau voor de eerste overnachting. Een Gästezimmer voor €25 inclusief ontbijt. Echt waar!
Ik kom daar later op terug.

De eerste 20km langs de Moesel is bekend terrein. Alles ziet er op een of andere manier liefelijk uit en het stikt er van de NL-ders

Het landschap veranderd van 'liefelijk' naar kaal en ruw met een eigen schoonheid; de Hundsruck.

De straten zijn hier van mindere kwaliteit en het is oppassen geblazen met veel wannebe Rossi's. Ieder probeert de ander de loef af te steken en nog platter de bocht om te gaan.

Veel plezier , denk ik en houd mijn eigen tempo aan.
Ik laat dit gebied achter me en kom langzaam in de buurt van Frankrijk. Ongemerkt steek je de grens over maar 500m later weet je dat in Frankrijk bent.

Als eerste valt mij een geheel andere bouwstijl op. Veel ouder van soort. Maar ook veel leegstaande en vervallen gebouwen.


Bovenstaand gebouw is nog bewoond en is als voorbeeld bedoeld.

Dan volgt zowel het letterlijk als figuurlijke hoogtepunt. Van Frankrijk schuif je zo via de D48 weer Duitsland in. Via Baden Baden (een architectuur juweeltje en ik oen vergeet foto's te maken) ga je zo de Schwarzwalder Hochstraßee op. Ca 40km bochten dat het je duizelig wordt.

In het plaatsje Ripoldsa, heb ik een kamer geboekt. Stijl : 'Deutsche Eiche'



Maar het is schoon en het bed is ok.
Morgen gaat het naar Köchel am See.

Ik rond de dag af met een Ur-Weisse : Lekker!

De dag ervoor

In 2011(zie http://motortocht-ww.blogspot.nl) heb ik mijn eerste langere motorreis naar Oostenrijk gemaakt; 10 dagen van berg en dal plezier.
Toen heb ik bij Friedl's garage te Villach overnacht en van daaruit en veel tochten in het zeer mooie Karinthië gemaakt.

Dit jaar pak ik het anders aan. Ik rijd vanuit Nederland via Duitsland naar Oostenrijk. Ik heb 8 dagen voor deze tocht ingepland. In totaal verwacht ik ca. 2500 km te rijden.

Het idee voor deze reis begon te kiemen na de terugreis in 2011.
Eerst zo nu en dan aan gedacht. Dan vaker en in de laatste maanden een terugkerende steeds terugkerende gedachte. Als een goede vriend die een tijd uit beeld is verdwenen en dan weer terug is in je leven.

Het verzamelen van geschikte ideeën voor tochten, het zoeken naar mogelijke hotels en niet te vergeten een Euro of wat sparen.

De eerste paar reisdagen zijn als volgt gepland.





Vanuit Villach ga ik het wel zien .....

Een kromme remschijf dreigde roet in het eten te gooien. Een telefoontje naar Motorhuis Brabant in Tilburg en ik werd terstond geholpen. Wat een service! Een groot dank je wel aan Wim!!